In Irak droeg een onbekend aantal militaire honden hun steentje bij in Bush's oorlog tegen terrorisme.

Een dienstverband in Irak is bepaald geen vakantie, met temperaturen van meer dan 37 graden. Daar krijg je dorst van. Tegen uitdroging en om de nodige mineralen aan te vullen, krijgen ze de hondenvariant van sportdrankjes. Ook slapen ze in schuilkelders met airconditioning, en overdag worden ze zo koel mogelijk gehouden om oververhitting te voorkomen.

Maar toch worden ze bepaald niet in de watten gelegd, als je ziet welke bijdrage ze leveren aan de veiligheid van burgers en militairen.

De viervoeters van het 447ste Expeditionary Security Forces Squadron zoeken bijvoorbeeld de hele dag naar mortiergranaten, zelfgemaakte bommen, raketgranaten en geweerpatronen bij de militaire controleposten op het vliegveld van Bagdad.

Bij willekeurig geplaatste luister- en observatieposten rond het vliegveld worden naderende indringers met akelige precisie opgemerkt door de patrouillerende waakhonden. De meeste indringers geven zich spoorslags over als ze plotseling oog in oog staan met een waakhond in aanvalshouding.

Toen medewerkers van de Verenigde Naties werden behandeld na de aanslag op het VN-hoofdkwartier in Bagdad op 19 augustus 2003, speelden de militaire werkhonden een cruciale rol in de beveiliging van de militairen, door op zoek te gaan naar explosieven en wapens terwijl de patiënten werden afgevoerd.